نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ . . . » « 1 » و مىگفت : « اين آيه دربارهء واليان و توانمندان از مردم نازل شده است » . ( 1 ) عبد الوهاب بن على صوفى به نقل از أبو الفضل بن ناصر و او از مبارك بن عبد الجبّار صيرفى از ابو اسحاق برمكى از قول أبو بكر بن نجيب از ابو جعفر بن ذريح و او از هناد ، از وكيع به نقل از مطر بن ثعلبه از قول ابو نوار نقل كرده ، مىگويد : ديدم على ( ع ) بر در مغازهء دوزنده‌اى ايستاده است و خطاب به او مىفرمايد : « نخ را محكم كن و درزها را كوچك بگير و كوكها را نزديك بزن زيرا من از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : روز قيامت دوزندهء خيانتكار را مىآورند در حالى كه پيراهن و ردايى از آنچه دوخته و در آن خيانت كرده بر تن دارد و بدين وسيله در نظر مردم رسوا مىشود » . سپس فرمود : « اى دوزنده ! زنهار از اضافه پارچه‌ها و سرقيچىها كه صاحب جامه بدانها سزاوارتر از كسى است كه به امانت مىگيرد و دست امانت در دنيا [ در صورت خيانت ] مجازات مىطلبد ! » ( 2 ) زمخشرى اين داستان را در كتاب « ربيع الابرار » نقل كرده و ابو نوار مىگويد : ترنجى براى حضرت على ( ع ) آوردند ، حسين ( ع ) آن را برداشت ، على از دست وى گرفت و بين مردم تقسيم كرد . و از ابو اعور نقل كرده مىگويد : على ( ع ) را به خاطر كم بهره‌منديش از دنيا و سختى معيشتش سرزنش كردند . آن حضرت گريه كرد و فرمود : « رسول خدا ( ص ) شبها با شكم خالى به سر مىبرد و هرگز از خوراكى سير نخورد و روزى پرده‌اى رنگين بر در خانه فاطمه ديد ، برگشت و داخل نشد و فرمود : ما را چه به اين چيزها ! اين را از پيش چشمم برداريد ، مرا به دنيا چه كار ! بارها گرسنه مىشد ، سنگ به شكمش مىبست و من هم با او مىبستم ، آيا خدا به اين خاطر او را گرامى داشته يا خوار ساخته است ؟ اگر كسى بگويد : او را خوار كرده ، دروغ گفته و از دين خارج شده است و اگر بگويد : گرامى داشته پس معلوم مىشود كه خدا ديگران را خوار ساخته است كه دنيا را براى او گسترده است در حالى كه براى نزديكترين و عزيزترين فرد تنگ گرفته است به طورى كه با شكم خالى از دنيا خارج و

--> ( 1 ) قصص ( 28 ) آيهء 83 : آرى آن سراى آخرت را تنها براى كسانى قرار مىدهيم كه در زمين ارادهء برترىجويى و فساد را ندارند .